فصل پنجم : تلاشهاى جبههء حق جهت حاكميت نظام سياسى اسلام اهل بيت ( ع ) پس از رحلت پيامبر ( ص ) و حاكميّت يافتن اصحاب سقيفه بر سرنوشت مسلمانان ، رسالت خودشان را به مقتضاى زمان به خوبى انجام دادند . و تا حدّ امكان جلوى انحرافاتى را كه دامنگير اسلام و مسلمانان شده بود گرفتند . در جلد اوّل ، موضع‌گيرىهاى اميرمؤمنان على ( ع ) و امام حسن ( ع ) در برابر اوضاع نابسامان فرهنگى و سياسى و اجتماعى جهان اسلام مطرح گرديد . در اينجا مواضع امام حسين ( ع ) را در دوران حاكميت معاويه بيان كرده و دربارهء قيام حضرت ( ع ) در برابر حكومت سراسر فساد و تباهى يزيد مطالبى را متذكر مىشويم . 1 - دلايل عدم قيام امام حسين ( ع ) در عصر معاويه ده سال آخر حكومت معاويه با امامت حسين بن على ( ع ) مقارن بود . در اين مدّت كه معاويه به خاطر محكم شدن پايه‌هاى حكومتش سياست‌هاى ضد دينى خود را بيش از گذشته به اجرا گذاشت و وليعهدى يزيد را مطرح نمود ، موضع امام حسين ( ع ) قابل دقّت و تأمّل است . امام حسين ( ع ) در آن دوره به سبب يك سلسله عوامل و موانع ، قيام و حركت مسلحانه و نظامى عليه حاكميت معاويه را براى جامعه اسلامى نه مقدور و نه سودمند مىدانستند ، از اين رو همانند برادر بزرگوارشان امام مجتبى ( ع ) ، از اقدام نظامى عليه معاويه امتناع ورزيدند . امّا اين به معناى سكوت امام ( ع ) در برابر معاويه و سياست‌هاى ضد دينى او نبود ؛ بلكه امام حسين ( ع ) در اين دوران از هيچ كوششى براى معرّفى خاندان پليد اموى و سياست‌هاى مخرّب آنها دريغ نكرده و در حدّ توان با معاويه و برنامه‌هاى او مخالفت نمود .